Gabriela Zapolska

Moralność pani Dulskiej

Teresa Murjas

Introduction (p. i-lxxxviii) and text of play (p. 1-100).

A Petty-bourgeois Tragic-farce

The Morality of Mrs. Dulska

Gabriela Zapolska (1857–1921) was one of the foremost modernist Polish playwrights. Zapolska’s Women features three of her performance texts that focus on the economic and social pressures faced by women in partitioned Poland at the end of the eighteenth century. In addition to the plays, Zapolska’s Women provides a detailed biography of Zapolska, relating her life story to the themes of each play; an analysis of her significance within Polish and European literary and theatrical traditions; and background on the social and historical conditions within Poland during the time the plays were written and originally performed. This informative collection of groundbreaking plays will introduce an English-speaking audience to Zapolska’s important work.

Three Plays : Malka Szwarcenkopf, The Man and Miss Maliczewska

Zapolska's Women

Dramaty: Tamten. W Dąbrowie Górniczej. Sybir. Car jedzie. Jesiennym wieczorem. Zaszumi las

Anka Zagrodzka jest nie tylko aspirującą malarką, ale przede wszystkim idealistką, która czuje potrzebę misji. Namawia swojego mistrza, uznanego malarza Stalewskiego, by wyszedł poza ramy portretowego rzemiosła. Dotychczas Stalewski poświęcał swój czas na malowanie obrazów, które przynosiły mu regularny dochód, ale nie niosły ze sobą wyższych wartości. Anka zaś uważa, że sztuka ma sięgać do głębi ludzkiej duszy. Mężczyzna ulega wpływom uczennicy i za jej namową maluje tajemniczy obraz, który spotyka się z pozytywnym odbiorem wśród krytyków. Wkrótce jednak wychodzi na jaw, że inspiracje Stalewskiego nie były tak moralne, jak pragnęła tego Zagrodzka... Gabriela Zapolska (1857-1921) – polska dramatopisarka, nowelistka i powieściopisarka. Jest zaliczana do najwybitniejszych autorek dramatów obyczajowych. Twórczości Zapolskiej zawsze towarzyszyła atmosfera skandalu. W swoich utworach często sięgała po tematy, które dotychczas znajdowały się poza zainteresowaniem literatów. Nie bała się pisać o prostytucji czy dyskryminacji rasowej. Obnażała obłudę i podejmowała problematykę ważną społecznie. Jej najsłynniejsze utwory to m.in. „Kaśka Kariatyda", „Moralność Pani Dulskiej", „Ich czworo" i „Panna Maliczewska".

A gdy w głąb duszy wnikniemy

Moralnosc Pani Dulskiej

Akwarelle

Dzieciństwo ośmioletniej Stasi nie jest czasem beztroskiej zabawy. Najpierw umiera jej matka, a później ojciec porzuca dziewczynkę dla romansu z kobietą. Stasia, jak wiele innych dziewcząt w podobnej sytuacji, trafia na pensję. Tam poddawana jest szkodliwym naukom, mającym wykształcić przyszłe żony i matki. Czytelnicy śledzą powolny proces wyniszczania psychiki młodych dziewczyn, w którym wyżej od wartości ludzkiego życia stawia się normy obyczajowe. Zapolska przez smutną i poruszającą historię Stasi i jej rówieśniczek pokazuje przerażający obraz rzeczywistości XIX-wiecznych pensji dla dziewcząt. Jak zwykle w swych powieściach, autorka wytyka społeczne zakłamanie i fałsz. Gabriela Zapolska (1857-1921) – polska dramatopisarka, nowelistka i powieściopisarka. Jest zaliczana do najwybitniejszych autorek dramatów obyczajowych. Twórczości Zapolskiej zawsze towarzyszyła atmosfera skandalu. W swoich utworach często sięgała po tematy, które dotychczas znajdowały się poza zainteresowaniem literatów. Nie bała się pisać o prostytucji czy dyskryminacji rasowej. Obnażała obłudę i podejmowała problematykę ważną społecznie. Jej najsłynniejsze utwory to m.in. „Kaśka Kariatyda", „Moralność Pani Dulskiej", „Ich czworo" i „Panna Maliczewska".

Przedpiekle

Tytułowa Kaśka to prosta wiejska dziewczyna, która w poszukiwaniu lepszego życia przyjeżdża do miasta. Miasto okazuje się okrutne i plugawe, Kaśka z głową i sercem pełnymi ideałów wciąż zderza się z brutalnością nieznanego jej życia. Jej mężne ciało zyskuje jej przydomek "Kariatyda", który doskonale obrazuje także jej psychiczną dzielność. Dzieło polskiego naturalizmu wciąż silnie oddziałuje na emocje czytelnika.

Kaśka Kariatyda

Akwarelle, szkice i obrazki

"One"

Toczyła dokoła wzrokiem groźnym, mówiąc te słowa. Barchanowy granatowy szlafrok w duże szare talary opadał w szerokich fałdach, wznosząc się wszakże na biodrach. Charakterystyczny węzełek włosów sterczał czubku głowy. Cała postać zionęła dobrym odżywianiem się i gniewem. Ręce były stale zabrudzone na końcach palców. Pani Dulska nie miała czasu nigdy wyszorować ich do czysta. Przy tym grzebała ciągle w piecach, w cukrze, czyściła grzebienie, krajała mięso, uczyła kucharkę, jak się paproszy zające, oddzielała białka, przygotowywała dla Meli proszki i pomadę do włosów, ugładzała sól w solniczkach, próbowała śmietanę, liczyła brudy - słowem, palce jej ciągle przylepiały się do czegoś, zabierały coś na siebie, jak te pracowite pszczółki, fruwające wśród kwiatów. - Insza nie będę! - powtórzyła pani Dulska, czekając na opozycję. Lecz tej nie było. Zbyszko ulotnił się. Mela i Hesia siedziały w swoim pokoju, Felicjan palił cygaro w przedpokoju, bo mu tam było najwygodniej. (Fragment)

Gabriela Zapolska

About

Books

Join the club