Margot Vanderstraeten

een werkstudente en een Joods-Orthodoxe familie

Mazzel Tov

moje spotkania z ortodoksyjnymi Żydami

Minjan

Zeven jaar geleden, nog voor Canvas uitpakte met de reeks Strafpleiters, sprak Margot Vanderstraeten al met twaalf vooraanstaande strafpleiters over hun vak, dat ook hun passie is. Hoe verdedigen ze een zware crimineel en waarom? Is waarheid belangrijk en bestaat waarheid wel? Wat denken ze over levenslang en over de cel als straf en als voorbereiding op de maatschappij? Hoe staan ze tegenover de lokroep van de media? Hoezeer vlooien ze de fb-profielen van de juryleden van assisenzaken uit, en in hoeverre zetten ze die kennis in om de jury te bespelen? Waarom denkt de buitenwereld dat ze haaien zijn? Hoe betaalbaar is justitie, en heeft het systeem wel een geweten als niet iedereen dezelfde verdediging kan betalen? Wat betekent het geweten voor iemand die beroepshalve de hele tijd met zijn voeten in de misdaad staat? Wat betekent het om hun beroep in eer en geweten uit te voeren? Is het een eer om een terrorist die een moorddadige aanslag pleegde, te verdedigen? En is een topweek een week met een hoog aantal moorden? Met meesters Jef Vermassen, Piet Van Eeckhaut, Nina Van Eeckhaut, Sven Mary, Walter Van Steenbrugge, Christine Mussche, Geert Jaspaert, Vic Van Aelst, Katrien Van der Straeten, Hans Rieder, Kris Luyckx, Adam Miskovic, Paul Quirynen, Marc Uyttendaele.

14 assisenpleiters over hun vak, het geweten en onze toekomst

Onze strafpleiters

Stephan Vanfleteren

Interviews met oudere Nederlandstalige schrijvers.

Schrijvers gaan niet dood

Het leven van de succesvolle driesterrenchef Victor Werner (62) staat volledig in het teken van de gastronomie; alleen perfectie is voor hem goed genoeg. Maar aan Victors succes kleeft een verleden. Toen hij twaalf was, verloor hij zijn vader bij de ramp in de champignongroeve van Roosburg. Het doorgedreven perfectionisme van de chef is een manier om het verleden te vergeten. Tot op een dag zijn zus Louise overlijdt en dat verleden weer opborrelt. Mise en place is een ode aan de kunsten van een meesterchef en een pleidooi voor culinair genot. Het is bovenal een verhaal over de meedogenloze invloed die geheimen en herinneringen kunnen hebben op een mensenleven.

Mise en place

Na tien jaar keert Angela Gutmann terug naar Mumbai, waar zij en haar zoon in het luxueuze Taj Mahal Hotel verbleven toen dat door terroristen werd bestormd en bezet. In het vliegtuig weer huiswaarts raakt ze in gesprek met de bizarre, naar spiritualiteit hunkerende Jane, die haar enkele confronterende vragen voorlegt: Bestaat troost echt? Wie is de mens als hij geen herinneringen zou hebben? Kun je heimwee hebben naar jezelf? Al gauw blijkt niet alleen een vijfsterrenhotel een glimmende façade te bezitten waarachter een warrig maar efficiënt kluwen van geheime gangen en connecties schuilgaat. Bij de mens is dat niet anders.

Het vlindereffect

Margot Vanderstraeten heeft met 'Mazzel tov' een gevoelige snaar geraakt: niet alleen werd het boek een internationale bestseller, het leidde ook tot bijzondere nieuwe ontmoetingen binnen de orthodox-joodse gemeenschap. Zo zijn er chef-kok Moshi van het beroemde Hoffy?s in Antwerpen, die iedereen die daarom vraagt graag uitleg geeft over de joods-culinaire traditie en het chassidische leven; Dan Z., een buitenbeentje met een humorvolle blik die al decennialang als enige de chassidische gemeenschap mag fotograferen; Esther, met wie Margot redetwist over de ultraorthodox-religieuze opvoeding en scholing; en ook koningin Mathilde passeert ? wanneer zij wordt rondgeleid in de Dossinkazerne in Mechelen, waar foto?s van Dan Z. en teksten van Margot werden getoond en de ontroerende chassidische meneer Schwarz voor het eerst in zijn leven foto?s van de Holocaust zag. 0In 'Minjan' is Margot Vanderstraeten op haar best: nu eens ernstig, dan weer lichtvoetig tot ironisch maar altijd met oprechte interesse zoekt zij, op haar eigen niet-godsdienstige manier, verbinding met buren die nabij een zo ander leven leiden.

Minjan. Mijn orthodox-joodse ontmoetingen na 'Mazzel tov'.

Hoe dicht moet je komen om de barsten te zien voor iemand uit elkaar valt? Louis en Zaida zijn buren. Hoewel beide twintigers al meer dan een jaar naast elkaar wonen, hebben ze geen contact. Tot een lekkende waterleiding daar verandering in brengt. De tongen komen los, maar over hun privéleven zijn ze beiden erg gesloten. Zaida, die Marokkaanse roots heeft, zwijgt nadrukkelijk over haar familie, Louis, die homo is, praat liever over eten. Wanneer Zaida halsoverkop naar het buitenland vertrekt, laat ze Louis achter met een koekjesdoos vol herinneringen aan haar overleden zusje Nadja. Hij duikt in de vele grote en kleine gevechten die ze voerde: binnen haar familie, tegen de vooroordelen, maar vooral ook tegen zichzelf.

Het zusje van de buurvrouw

Margot Vanderstraeten vertelt soms ernstig, soms lichtvoetig maar altijd met oprechte betrokkenheid over ontmoetingen met haar orthodox-joodse stadsgenoten, die zo dichtbij een zo ander leven leiden. In Minjan vertelt Margot Vanderstraeten over haar talloze nieuwe ontmoetingen die zij opdeed na het verschijnen van haar boek Mazzel tov binnen de orthodox-Joodse gemeenschap. Zo is er chef-kok Mosje van het beroemde Hoffy's in Antwerpen, die iedereen die daarom vraagt graag uitleg geeft over Joods-culinaire tradities en het chassidische leven; er is fotograaf Dan die met zijn scherpe, humorvolle blik als enige de chassidische gemeenschap van binnenuit mag fotograferen; er is Esther, de eigenzinnige, eveneens chassidische mame die de noodzaak van taboes verdedigt en met Margot redetwist over de ultraorthodoxe opvoeding en scholing. In Minjan is Margot Vanderstraeten op haar best: nu eens ernstig, dan weer lichtvoetig tot ironisch maar altijd met oprechte interesse zoekt zij, op haar eigen niet-godsdienstige manier, verbinding met buren die nabij een zo ander leven leiden.

Margot Vanderstraeten

About

Books

Join the club