Cynthia Ozick

Barış Yarsel

sanırım bu kitabın amerikanya'da, oradan dolaylı biçimde -kısmen- memlekette hunharca övülmesinde Cynthia Ozick'in hacimli eleştirmenliğinin payı var. the new yorker'da yayımlandığında bu metinler ilk, 90'lardaki felakete dair kısa hikaye biçiminde bir örnek filan oldu sanırım. işte kısa metinde çatışma, serimde (o felaketi öylesine şiirsel anlatmak?) vuruculuk, sonra gelişmede karakter gelişimi filan. neticede elimizde acayip melodram bir metin var. seviliyor bu, kimse bir şey diyememiştir muhtemelen doğan hızlan hikaye yazmış birileri çıkıp o ne lan öyle filan diyecek, onun gibi bir şey.

Sal

Reviews