Doris Lessing

Nihal Yeğinobalı

Beşinci çocuk

Irem

“Eski zamanlarda, ilkel toplumlarda, bir ucube doğuran kadına bu şekilde davranıyorlardı herhâlde. Sanki onun suçuymuş gibi. Ama sözde biz medeni bir toplumuz!”

Kısa ve akıcı ancak psikolojik açıdan içinden çıkılması zor olan kitaplardan birisi. Geleneksel yapıda orta sınıfa ait bir ailenin çok çocuklu mutlu aile hayalleri, henüz beklenmeyen beşinci çocuğun aileye katılmasıyla farklı bir yöne doğru savrulur. Anne olmak, sevgi, toplumun kabul mekanizmaları ve insan kötülüğüne dair etkileyici bir hikaye. Okudukça devamlı kendinizi de sorgulamaya başlıyorsunuz. Ayrıca karakterlerin aktarımı çok güzel. Beşinci çocuğun insani duygu ve tepki yoksunluğu, daha anne rahminde başlayan vahşeti, gözlerindeki nefreti okurken hissedip gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Çok etkileyici ve bir miktar insanın içindeki karanlık taraf ile yüzleşmesine sebep olacak kitaplardan.

“Bebek savaşarak çıkıyormuş gibiydi. Her yanı çürük içindeydi, biliyordu. İçinde devasa tek bir morluk olmalıydı... ve bunu kimse bilmeyecekti.”