Connie Palmen

Voor de meeste mensen bestaan wij alleen in een boek, mijn bruid en ik. De afgelopen vijfendertig jaar heb ik met een machteloos afgrijzen moeten aanzien hoe onze echte levens bedolven raakten onder een modderstroom van apocriefe verhalen, valse getuigenissen, roddels, verzinsels, mythen, hoe onze ware, complexe persoonlijkheden werden vervangen door clichématige personages, ingedikt tot een simpel, hanteerbaar logo, op maat gesneden voor een sensatiebelust lezerspubliek. En dan was zij de broze heilige, en ik de brute verrader. Ik heb gezwegen. Tot nu. Ted Hughes en Sylvia Plath vormen het beroemdste liefdespaar uit de moderne westerse literatuur. In Jij zegt het geeft Connie Palmen de in 1998 overleden Ted Hughes een stem. Ze laat hem terugkijken op zijn gepassioneerde huwelijk dat op 11 februari 1963 eindigt in de zelfmoord van zijn vrouw, en op zijn leven dat vanaf dat moment door deze dood wordt beheerst. In de talloze biografieën die van haar verschijnen krijgt zij de status van martelares, hij die van verrader en moordenaar, beschimpt door wildvreemden en aangeklaagd door mensen die hij als vriend beschouwde. Op ingetogen, scherpzinnige wijze beschrijft Palmen de gedachten, angsten en bezweringen van de bruidegom, en de diep tragische band met de vrouw die zijn leven zou bepalen. Jij zegt het is een aangrijpende roman over de liefde en de dood. Connie Palmen schreef in een kwarteeuw vijf grote romans, een novelle, verhalen, essays en het Logboek van een onbarmhartig jaar. ‘De wetten is niet een triomf van betekenis, maar van mysterie (...). Deze dualiteit geeft het een eigenaardigheid die verzacht en verbittert, die het verhaal kruidt met de belofte van paradox en verrassing. Het is een verkwikkend fictiedebuut.’ the Independent over De wetten ‘Een uitzonderlijk mooi boek, omdat het de filosofie en het verhaal, het vertelde en de verbeelding in een grote greep weet te houden.’ Doeschka Meijsing over de Vriendschap ‘Het hartverscheurende verloop van een grote liefde - pretentieloos, sober en met grote wijsheid geschreven.’ Buchkultur, Wenen, over I.M. ‘Een scherpzinnig en erudiet boek, maar bovenal een bezwering.’ Harry Mulisch over Geheel de uwe ‘Palmen heeft zichzelf overtroffen: Lucifer is een rijke, meerstemmige roman, verbluffend goed geschreven. Palmen slaagt erin in Lucifer twee onverzoenlijke genres te combineren: de klassieke tragedie en de thriller.’ Jeroen Vullings, Vrij Nederland, over Lucifer ‘Net als Thomése, Hemmerechts, Van der Heijden en Mortier vóór haar, weet ze de juiste woorden te vinden om de genadeloosheid van verdriet en ontreddering te laten zien. Logboek ontroert en ontregelt, choqueert en onthult.’ de Telegraaf over Logboek van een onbarmhartig jaar

Jij zegt het

Lynn vd Vliet

Ze ging zitten, haalde twee volgeschreven vellen papier tevoorschijn - ik zag een glimp van haar handschrift, de puberale rondingen van een bakvis - en stelde me met een Amerikaanse tongval voor aan haar beeld van mij, een vrouwenverslindend roofdier, een zwarte panter die haar achtervolgt. "Op een dag zal hij mijn dood worden.” ‘Ik hoop niet dat je helderziend bent’, grapte ik toen ze klaar was en me opeens bedeesd aankeek. 'O, maar dat ben ik wel,' zei ze volkomen ernstig

Ik veegde de dikke, blonde pony uit haar gezicht en legde opeens de leestekens bloot van haar oerverhaal, de accolades aan de slapen, waarvan ik nog niet wist dat ze correspondeerden met het uitroepteken onder haar rechteroog. Nu ik er de pancake van had afgelikt glom het litteken sepiakleurig in het schijnsel van de buitenlamp. Ze leek even onthand, beschaamd, maar de drank, de koning van de onverschilligheid, won. Tweeënhalf jaar geleden pleegde ik zelfmoord,' zei ze opgewekt, 'en hier ben ik dan, zo goed als nieuw.

Onze eerste loodzware ruzie om god-weet-wat, hoe woedend en onbereikbaar ze opeens was, hoe ontoegankelijk ik mezelf voelde, twee onmachtige vreemden naast elkaar, opgesloten in hun eigen gelijk, de lucht om ons heen vergiftigd van een mokkend zwijgen, en dan de angst dat dit zou blijven, dat de droom van een ideaal huwelijk nu al aan scherven lag, onherstelbaar kapot.

Ze zei: 'Let maar eens op, als ik dood ben kom ik bij je spoken, net als Cathy, net als de zwerver uit ‘Waltzing Matilda’. ‘Dan zal ik met je dansen,' zei ik.

Jij zegt het quotes

Join the club