Haruki Murakami

Pinball, 1973

Alina

Nah, it's okay, you say, it was nothing really. And all around, the sound of the wind. Nothing, really. A season's died, that's all.

My face, my self, what would they mean to anybody? Just another stiff. So this self of mine passes some other's self on the street – what do we have to say to each other? Hey there! Hi ya! That's about it. Nobody raises a hand. No one turns around to take another look.

Ender Ahmet Yurt

Bir giriş kapısı varsa çıkış kapısı da vardır. Çoğu şey için durum böyledir. Posta kutusu, elektrik süpürgesi, hayvanat bahçesi, sosluk. Öyle tasarlanmamiş seyler de vardır elbette. Mesela fare kapanı.

Herkesin bir sürü sorunu vardı. Sorunlar gökten yağmur gibi yağıyor, bizlerse var gücümüzle onları toplayıp cebimize koyuyorduk. Bunu neden yapıyorduk, bugün de bilmiyorum. Belki de onları başka bir şeyle karıştırıyorduk.

Öyle, insan bir kedinin patisini ne gibi bir sebeple ezer ki? Çok uysal bir kedidir, hiç haylazlik yapmisliği da yoktur.

Hem bir kedinin patisini ezmenin kime ne faydasi olur? Anlamsiz; yürekler acisi. Öte yandan dünyada bunun benzeri dağ kadar kötülük var. Bunu ne ben anlayabilirim ne de sen anlayabilirsin. Ama birilerinin içinde var bu tür kötülükler.

Hatta etrafimiz onlarla sarlı desek yeridir.

Bir gün gelir ve yüregimizi bir sey ele geçirir. Bunu yapan herhangi bir sey olabilir; hatta küçük bir sey de olabilir. Bir gülün tomurcugu, kaybettigimiz sapka, cocukken sevdigimiz bir kazak, eski bir Gene Pitney plagi... Artik gidecek bir yeri kalmamis mütevazi seylerin listesi. O seyi iki üç gün yüregimizde hissederiz, sonra eski yerine döner... Karanlığa. Yüreklerimizde hep bir kuyu vardir. Ve o kuyunun üzerinde kuslar uçar.

Pinball, 1973 quotes

Join the club