Name: Kruistocht in spijkerbroek
Rating: 3.948275862068965 (29 reviews)
ISBN: 9060691679

Thea Beckman

Kruistocht in spijkerbroek

Kruistocht in spijkerbroek (Beckman, 1973) valt in het genre historische jeugdliteratuur, historische verhalen. Dolf Wega is een 15-jarige jongen uit de twintigste eeuw die met een tijdmachine per ongeluk in een Kinderkruistocht in Duitsland belandt. Het gaat mis met de tijdmachine en Dolf wordt Rudolf. Met Leonardo Fibonacci da Pisa, Marieke uit Keulen, ridderzoon Fredo, leerlooier Frank en Peter met de knuisten vormt Dolf een leidersgroep die de kinderen zal brengen naar Italië. Door vriendschap, trouw, het volgen van geloof, hartstocht en passie beleeft Dolf samen met zijn vrienden allerlei avonturen. 

Als kind las ik altijd de eerste paar pagina’s voordat ik aan een boek begon. Kruistocht in spijkerbroek trok meteen mijn aandacht. Als tiener viel mijn oog op zinnen als ‘Ik zou wel durven’, ‘… en ik ben niet bang’ (blz. 8). Ook het feit dat een computer zo’n grote rol speelde, vond ik interessant. Bewonderenswaardig dat Dolf zich wist aan te passen aan situaties die in contrast stonden met zijn eigen moderne wereld. Tegenstellingen, zoals arm-rijk, jong-oud, geloof-ongeloof, waren opvallend en interessant beschreven. Grappig vond ik dat Dolf ontdekt dat hij met zijn 20e-eeuwse kennis nog best veel weet. ‘… en tekende een afgeknotte kegel, een vierkant, een piramide. Daarna schudden ze elkaar de hand. Ze hadden elkaar gevonden’ (blz. 20). Daarnaast herinnert Dolf een scheikundeles: ‘… dat je buskruit kon maken van salpeter, houtskool en zwavel’ (blz. 173). Realisme versus fantasie worden op een aantrekkelijke manier beschreven.

Het taalgebruik is geschikt voor tieners, maar ook prettig voor volwassenen. Beckmans schrijfstijl is in mijn beleving vlot en de spanning bouwt zich van af het begin goed op. Beckman meent dat historische jeugdboeken niet bedoeld zijn om als didactisch middel in te zetten. Wel besteedt zij aandacht aan historische aspecten (Van Amelsfort & De Graag, 1997). Beckman vertelt aan Van Amelsfort en De Graaf (1997) dat niemand waardenvrij schrijft. Volgens Beckman is identificatie minder belangrijk voor kinderen dan gewoon iets spannends willen lezen. (Van Amelsfort & De Graag, 1997). Naar mijn mening komt in het boek de emotieve en informatieve functie duidelijk (Van Coillie, 2007) naar voren. Raedts (1991) meent juist dat Beckman wilde opvoeden en haar eigen ideeën over utopieën aan de kinderen wilde opleggen. Ook Botje (2006) neigt naar deze mening. Hoewel Beckman zelf geen lezerscategorie aanwijst, zijn het vooral de oudere kinderen, tieners, die het boek lezen. Uit het feit dat ‘Kruistocht in spijkerbroek’ vele prijzen heeft gewonnen en nog steeds gelezen wordt blijkt dat niet alleen de doelgroep het boek voor altijd in de armen heeft gesloten, maar ook oudere lezers.

Kruistocht in spijkerbroek

Reviews

Highlights