Turgut Özakman

roman

Şu çılgın Türkler

Bilge Ince

Şu Çılgın Türkler Kurtuluş savaşını her açıdan ele alırken tarih kitabı sıkıcılığından uzak durmayı başarabilmiş bir kitap. “Başta yok ayakta yokken” bu ülkeyi nasıl kazandığımızın Atatürk’ün dehasının, bir ülkenin atası oluşunun hikayesi. Bu yüzden de kitabı okuyup beğenmemek için ülkene ve milletine aidiyet hissetmiyor ve hatta nefret ediyor olman gerekiyor benim fikrimce.

Ayrıca kitapla birlikte milli yazarlarımızdan özellikle Halide Edip’e duyduğum hayranlık kat be kat arttı. Kadının insandan sayılmadığı bir dünyada gönüllü er olarak cephede çalışmak yüksek güven ve özveri ister.

Kitabın en çok etkilendiğim yer ise ilk öğretmen kongresi bölümüdür. Kongreye kadınların da davet edilmelerine TBMM’de bazı milletvekilleri karşı çıkmasına rağmen kongreyi düzenleyen milletvekili kadınları da davet ediyor. Fakat erkeklerle ayrı yerlerde oturtuluyor hatta bir köşede çok da görülmeyecek bir yere oturtuluyorlar. Bunu gören Atatürk kongre sonunda düzenleyici olan milletvekiline dönüp; “ kadın öğretmenlerimizi de davet etmenizden çok mutlu oldum. Fakat onları neden erkeklerle ayrı ayrı oturacak şekilde bir köşeye attınız diyor. Sizin kendinize mi güveniniz yok, yoksa kadınlarımızın iffetinden bir şüpheniz mi var diyor.” 

Bu hikaye gibi daha binlerce hikayede ve anda Ata’m hala aynı şeyleri yaşıyoruz biz bugünün Türkiyesinde dedim... Fakat kitaptan çok ama çok etkilendim. İlkokulda bir 10 Kasımda okuduğum Mustafa Kemaller tükenmez şiiri ise kitap boyunca benimleydi.



Tükenir elbet 
Gökte yıldız denizde kum tükenir
Bu vatan bu topraklar cömert
Kutsal bir ateşim ki ben sönmez
İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez.

Ben de etten kemiktendim elbet
Ben de bir gün göçecektim elbet
İki Mustafa Kemal'im var iyi bilin
Ben işte o ikincisi sonsuzlukta 
Ruh gibi bir şey görünmez
İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

Şu çılgın Türkler roman

Reviews

Highlights